پاسخ

.

.

.

گزینه 4 صحیح است.

۱. اگر علائم کمتر از ۱ ماه ادامه داشته باشد (اما حداقل ۱ روز):

اختلال روان‌پریشی گذرا (Brief Psychotic Disorder)

این تشخیص زمانی مطرح می‌شود که فرد علائم روان‌پریشی شدید (مانند هذیان، توهم، گفتار آشفته، رفتار آشفته یا کاتاتونیک) را برای حداقل ۱ روز اما کمتر از ۱ ماه تجربه کند. در نهایت فرد به طور کامل به سطح عملکرد قبلی خود بازمی‌گردد.

۲. اگر علائم بین ۱ تا ۶ ماه ادامه داشته باشد (سوال بالا):

اختلال اسکیزوفرنی‌فرم (Schizophreniform Disorder)

این تشخیص مهم‌ترین پاسخ به سوال شماست. معیارهای تشخیصی این اختلال دقیقاً مشابه اسکیزوفرنی است (وجود دو یا چند علامت از علائم مشخصه مانند هذیان، توهم، گفتار آشفته، رفتار آشفته یا بسیار نامنظم، و علائم منفی)، با یک تفاوت اصلی: مدت زمان.

ویژگی‌های کلیدی اختلال اسکیزوفرنی‌فرم:

• مدت علائم: یک دوره بیماری که حداقل ۱ ماه اما کمتر از ۶ ماه طول می‌کشد.

• پیش‌آگهی: پیش‌آگهی این اختلال بهتر از اسکیزوفرنی است. حدود یک‌سوم تا دو سوم افراد پس از فروکش کردن دوره، بهبودی کامل پیدا می‌کنند. سایرین ممکن است در نهایت به سمت تشخیص اسکیزوفرنی یا اختلال اسکیزوافکتیو پیشروی کنند.

• نیاز به اختلال عملکرد: برخلاف اسکیزوفرنی که الزاماً باید اختلال قابل‌ملاحظه در عملکرد اجتماعی/شغلی وجود داشته باشد، در اسکیزوفرنی‌فرم این شرط الزامی نیست (اگرچه معمولاً وجود دارد).

نکته مهم: اگر در طول این دوره، علائم خلقی عمده (مانند افسردگی شدید یا مانیا) به طور همزمان و به شکل برجسته با علائم روان‌پریشی وجود داشته باشد، تشخیص اختلال اسکیزوافکتیو (Schizoaffective Disorder) نیز باید مورد بررسی قرار گیرد.بنابراین، برای فردی با نشانه‌های اسکیزوفرنی به مدت ۱ تا ۶ ماه، تشخیص اصلی اختلال اسکیزوفرنی‌فرم خواهد بود.