پاسخ:

.

.

.

گزینه 3 صحیح است. در نظام پیاژه، چون کودکان مفهوم «کل» را درک نمی‌کنند، استدلال آنها غالباً “استدلال تبدیلی” یا “انتقالی”(Transductive Reasoning) است و از جزء به جزء تغییر میکند، به این معنی که از یک رویداد خاص به رویداد خاص دیگری که مشابه آن است تعمیم می‌دهند و نمی‌توانند مفهوم کلی یک دوره زمانی یا پدیده‌ی پیچیده را درک کنند. مثلا لوسین در چهارسالگی میگوید "من هنوز خواب بعد از ظهرم را نکرده ام، پس هنوز بعد از ظهر نشده است" در این دوره رشد، کودک هنوز درک نمیکند که بعدازظهر یک دوره ی زمانی کلی است که شامل رخدادهای بسیاری مثل خوردن ناهار، خوابیدن و ... است و خواب تنها یکی از آن رخدادها است بلکه هر رویداد را به صورت جداگانه و بدون درک ارتباط آن با کل مجموعه می‌بیند. یا به عنوان مثالی دیگر اگر همزمان صدای آژیر آمبولانس و پارس سگ را بشنود، ممکن است نتیجه بگیرد که صدای سگ است که باعث آژیر آمبولانس شده. به بیان دیگر در این نوع استدلال، کودک به جای استفاده از منطق قیاسی (از کل به جز) یا استقرایی (از جز به کل)، از یک اتفاق خاص به اتفاقی خاص دیگر می‌رسد.

درصورتی که منبع دیگری برای این پاسخ سراغ دارید، با ذکر نام کتاب، شماره صفحه و متن پاسخ ما، را یاری نمایید.