پاسخ

.

.

.

گزینه 3 پاسخ تست می باشد. محرک استرسزایی که موجب اختلال سازگاری میشود، لزوماً از نوع "شدید" (مانند بلایای طبیعی، حمله جسمی) نیست. بلکه معمولاً از نوع محرکهای استرسزای با شدت کم تا متوسط، اما با ماهیت "غیرتروماتیک" و قابل شناسایی است. نکته کلیدی، تأثیر نامتناسب و قابل توجه محرک بر عملکرد فرد است.

برای درک بهتر، تعریف و ویژگیهای اختلال سازگاری و محرکهای آن را مرور می کنیم:

۱. تعریف اختلال سازگاری (Adjustment Disorder):

این اختلال زمانی رخ میدهد که فرد در پاسخ به یک رویداد استرسزای قابل شناسایی (مثلاً مشکلات زناشویی، مشکلات شغلی، بیماری، نقل مکان)، واکنشهای هیجانی یا رفتاری نشان میدهد که:

از نظر بالینی معنادار است (پریشانی قابل توجه بیش از حد انتظار).

نتیجه قابل توجهی در عملکرد اجتماعی، شغلی یا تحصیلی فرد دارد.

ظرف ۳ ماه از شروع استرسور آغاز میشود و پس از پایان استرسور یا عواقب آن، بیش از ۶ ماه ادامه نمییابد.

۲. ویژگیهای محرک استرسزا در اختلال سازگاری:

قابل شناسایی بودن: برخلاف برخی اختلالات که ممکن است علت مشخصی نداشته باشند، در اینجا حتماً یک یا چند عامل استرسزای بیرونی وجود دارد.

ماهیت "غیرتروماتیک": این محرکها معمولاً در دسته "تروما" (مانند آنچه در PTSD میبینیم: تهدید جانی، خشونت شدید، بلایای طبیعی) قرار نمیگیرند. البته، مرز دقیقی بین این دو وجود ندارد و ممکن است یک رویداد برای یک فرد "تروماتیک" و برای دیگری منجر به اختلال سازگاری شود.

شدت متنوع: شدت محرک از خفیف تا شدید متغیر است، اما نکته مهم این است که واکنش فرد به آن نامتناسب و ناکارآمد است. یک تغییر زندگی نسبتاً معمولی (مثل رفتن به دانشگاه) ممکن است برای فردی خاص، به دلیل زمینههای آسیبپذیری شخصیتی، حمایت اجتماعی کم یا تجربیات گذشته، آنقدر سخت باشد که منجر به اختلال سازگاری شود.

تکرارشوندگی یا تداوم: اغلب این محرکها رویدادهای منفرد و حاد نیستند، بلکه وضعیتهای استرسزای مزمن یا تکرارشونده هستند (مثل تعارض مداوم در محل کار، مشکلات مالی طولانی، فرآیند طلاق).

۳. مقایسه با محرکهای "شدید" (تروماتیک):

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD): محرک آن واقعاً شدید، تروماتیک و تهدیدکننده حیات است (جنگ، تجاوز، تصادف شدید). تقریباً هر کسی که در معرض چنین رویدادی قرار گیرد، دچار پریشانی شدید خواهد شد.

اختلال سازگاری: محرک آن معمولاً رویدادی است که در زندگی بسیاری از افراد رخ میدهد (شکست عاطفی، تغییر شغل، تولد فرزند)، اما فرد خاص به دلیل آسیبپذیریهای خود، نمیتواند با آن به طور موثر کنار بیاید.

جمع بندی:

• محرک اختلال سازگاری نیازی نیست "شدید" به معنای تروماتیک باشد. بلکه:

• یک یا چند عامل استرسزای قابل شناسایی است.

• واکنش فرد به آن از نظر بالینی معنادار و ناتوانکننده است (این واکنش است که شدت مشکل را نشان میدهد، نه لزوماً خود رویداد).

• میتواند یک رویداد واحد (مثل از دست دادن کار) یا یک وضعیت مستمر (مثل زندگی در یک محیط پرتنش) باشد.

مثال:

• یک استرسور "شدید" که ممکن است منجر به PTSD شود: تصادف رانندگی مرگبار، زلزله.

• یک استرسور "معمول" که ممکن است منجر به اختلال سازگاری شود: مهاجرت به شهر جدید، بازنشستگی، مشکل در سازگاری با بیماری مزمن.

• بنابراین، ماهیت و شدت واکنش فرد و اختلال در عملکردش است که تشخیص اختلال سازگاری را مطرح میکند، نه لزوماً شدت ذاتی و عینی خود محرک استرسزا.